Të kundërshtosh pushtetin nuk do të thotë se di ta fitosh atë!

**Të kundërshtosh pushtetin nuk do të thotë se di ta fitosh atë!**

*Analizë nga Ardi Stefa*

Duke lexuar deklaratat e përkrahërisë së opozitës, një gjë bie herëk zemëruese: shumica e tyre janë mbajtur penguaza në një lojë kështillimeshi. "Të bëjmë protestë!" thuhet nga e djathta, "të denoncojmë qeverin!" nga e djathta, "të rrëzojmë këtë korrupsion!" nga e majta. Por kur bën lart programi? Kur prezantohet vizioni i një tjetri?

Ja atyhe humb betejën. Sepse treguesi i vet i mënyrës sesi funksionon demokracia është kjo: ndieri një alternativë që njerëzit të besojnë se është mirë. Jo një kritikë e thënë, jo një manifest e hapur, jo një fushatë elektorale e mbushur gojëalçina. Një gjë reale, shkruar në detaje, e qëndrueshme.

Kjo është mënyra e tregueses që nuk mund t’i anashkalohet. Pse? Sepse askush nuk do të volitojë të ndryshojë një sistem që e ka mirëkuptueshmërinë përmbi të gjitha. Njerëzit janë të drunë t’i besojnë dijave të reja, por ata janë gjithashtu të drunë t’i humbisin ato nëse ato nuk janë bindëse.

Në Shqipëri, kjo po duket e qartë. Në vitet e fundit, pushteti ka patur një kritike të qartë – dhe të plotë të vertetë. Por alternativa? Ajo është mbajtur në një kuti të mbytur me letërkëtime të shpejta, deklarata të përsëdytura, dhe një farë prezantime të pafundme që nuk kanë arrituar të bindojnë askët.

Si pasojë? Njerëzit kanë bindur pushtetin e kanë mbajtur në pushtet. Pasi se ai është një objekt i sigurt për shumicën e tyre. Pasi se ai, megjithë gabimet e tjera, e ka qetësuar një pjesë të popullatës me një mesazh të thjeshtë: "Pra, le të mbetemi këtu". Pasi se alternativa nuk e ka arrituar të mbajë një konkordan si pjesë e një rrugë të qartë.

Por, siç e di çdo analist politik, kjo nuk duhet të ishte e pashkruar. Pushteti mund të humbasë në çdo moment – dhe kjo do të ndodhë kur të gjen një alternativë që të bindojë njerëzit që ata janë të aftë të menaxhojnë gjërat më mirë se sa ata që janë tani.

**Pse ky libër është i nevojshëm?**

Sepse ai nuk është një manifest i pafundmë, një strategji e përzgjedhur, apo një program i shkruar me axhé të bardhë. Ai është një libër i shkruar nga një person i cili e ka theuar përmbi detaje, e ka theuar përmbi strategji, dhe e ka mbajtur një alternativë që e ka çliruar nga bindja se "kjo është e sigurt për shumicën".

Dhe kur bën fjalë për politikën, kjo është mënyra e duhur të treguar. Sepse askush nuk mund t’i bëjë një tjetër të besojë në diçka nëse ai vet nuk e beson atë. Dhe kjo është pjesë e një shtripi të gjerë – një rrugë e cila niset nga një bindje, vazhdon me një zell, përfundon me një garanci të qartë: ne mund të bëjmë këtë më mirë.

*Kjo është bindja. Kjo është rruga.*