Rama autokrat dhe Saliu demokrat?

Nga Artur Ajazi

Protestat e dhunshme mbeten në rrugë nga gjashtëmbëdhjetë ditë. Përmbajtja e kritikës kundër Edi Ramës, megjithatë, nuk ka lëvizur. Palo-opozita vazhdon t'i vënë emrin "autokrat".

Kufizimi i tyre: njeri që kërkon tërë pushtetet, refuzon kritikën, kufizon kundërshtarët dhe synon të kontrollojë institucionet. Për hakin e autorit, portreti plotë i Sali Berishës. A ekziston shqiptar i tillë që ta besojë thesen: "Sali demokrat 24 karat, Edi autokrat"?

Kthehemi në historinë e qartë. Më 1990-1992, pikërisht Edi Rama u bashkua Studentëve të Dhjetorit. Bashkë me grup pedagogësh, ai mbështetë protestën studente dhe krijimin e Partisë Demokratike. Kjo formacion politik lindi nga Lëvizja Studentore, jo nga drejtuesi i organizatës bazë të Fakultetit të Mjeksisë.

Lëvizja vetë mbante gjurmë të nismave të Ramës. Ai dukej shpesh në Qytetin Studenti, në Akademinë e Arteve, në mjedise ku fluturonte urrejtja ndaj regjimit komunist. Në anën tjetër, Sali Berisha nuk pati lidhje fare me studentët dhe desidentët e kohës. Ai shkonte me makinat e drejtuesve të lartë të partisë, takohej me Ramiz Alinë dhe me sigurimin e shtetit. Nuk kishte mundësi të afrohej me demokratët e orëve të para.

Pikërisht Alia e "katapultoi" Berishin. E dërgoi me mision dhëndrës në Serbi, duke e parë si figurë të dobishme për planin e tij. Pastaj, me anë të ish-agjentëve të Sigurimit, Alia punoi fort që Berisha të marrë në dorë Partinë Demokratike. Veprimi i parë i nyjes së re: largimi i atyre që i shihte si "kocka të forta". Mbi 710 emra — studentë, nismëtarë, krijues të PD-së, përfshirë Edi Ramën — u fshinë nga listat. Dora e hekurt e Berishës nisi të denigrojë çdo zë kritike që nga ditët e para të funksionimit. Puna vazhdoi edhe pas ardhjes në pushtet. Zhgënjimi, mjerimi, pabesia u bëën platformë politike. Rezultati: piramidat, viti i zi 1997, një parti e zbutur që nuk e lën kreun kurrë.

Edi Rama, autokrat? Si mund të jetë, njeriu që ka fituar katër mandate qeverisje me votën e shumicës së shqiptareve? Si mund të jetë "autokrat" kryeministri që gjashtë muaj e plotë toleroi protestues që ulënin, kërcënonin, prishin qetësinë, vjedhin, djegnin dhe shkatërronin Tiranën?

Si mund të jetë autokrat njeriu që çdo ditë zbret nga zyra dhe shtron tryezën e dialogut me ata që i yshten nga "demokrati" Berisha? Këtu mbetet skenaristi. Pasi valla e shkatërrimit, pas djegieve dhe dhunës së "protestës studentore", pas vendosmërisë "nuk ka dialog me Ramën", qëndron Berisha. Njeriu që drejtoi dhe drejton me dorë të hekurtë Partinë e tij — se ajo nuk është më parti e demokrateve. Njeriu që, kur pasi pushtetin, e vodhi, e abuzoi dhe e shkatërroi vendin nga themelet.

Edhe sot, pas katërmbëdhjetë viteve të qeverisjes së Ramës, gjurmët e dëmtimit që Berisha i bëri sistemit arsimor, shëndetësor, ekonomik, bujqësor, ushtarak dhe policor ndihen të freskëta. Ai qeveris si diktator. Historia i ka rezervuar qasjen më të urryer, atë që do ta ndjekë për gjithë jetën.