Pse nuk ngjajnë studentët në Serbi me ata në rrugët e Tiranës?

Nga Berat Buzhala

Një qeveri nuk rëzohet vetëm me kritikë. Kërkohet një alternativë konkrete.

Me orën 12:00, përqindja e votuesve që kishin votuar në Serbi arrinte 34,55 për qind. Një vit më parë, në të njëjtën kohë, numri ndiste në 21,3 për qind. Sipas logjikës elektorale, kjo dalje masive zakonisht i favorizon opozitën. Duket se Vuçiqi mund të mbyllë ditën me humbje. Ai bëhet përballë një forcë të re: Lista e Studentëve.

Çfarë përfaqëson kjo listë është debat tjetër. E rëndësishme është shfaqja e saj e papritur në skenën politike dhe zgjedhore të një shteti të konsideruar thellësisht jodemokratik dhe autokratik. Lista erdhi si rrjedhim i protestave studentore që kanë zgjatur gati dy vite. Pra, madje në shoqëri ku demokracia duket e mposhtur nga një autokrat, pushteti mund të merret me zgjedhje. Por ata që synojnë këtë rrugë duhet të jenë në gjendje të binden votuesit. Duhet të protestojnë, por edhe të ulën bashkë, të marrë marrëveshje dhe të lëshojnë pe.

Fillimisht njëri-tjetrit.

Në Tiranë, në shesh po protestojnë studentët, Berisha, Mundësia, Bashkë, Shqipëria Bëhet, Shqipëria S'bëhet dhe organizata të tjera. Në mendje time, këta nuk meritojnë pushtetin. Mirëpo Rama nuk meriton të largohen për t'i dorëzuar atyre, derisa protestuesit nuk gjejnë gjuhë të përbashkët për një koalicion kundër tij.

Rama largohet — ose mund të largohet — kur ata në shesh, përveç shtypjes, thyjeve, djegjeve dhe vjedhjeve, do të kenë aftësinë të ulen bashkë. Do të caktojnë kandidatin për kryeministër, listën e deputetëve, programin e qeverisë dhe pastaj të thonë Partisë Socialiste: "Hajde të caktojmë zgjedhjet dhe matemi."

Kështu nuk jeni serioz.

Nuk them se nuk mund ta shkatërroni Shqipërinë — ndoshta mundeni. Por kush është aty me të cilin mund të flasë Washingtoni ose Brukseli? Kush i përfaqëson këta njerëz? Kush merr përgjegjësi? Kush është alternativa?

Shqipëria nuk është një shtet i harruar në fund të botës, pa interes ndërkombëtar. Edhe nëse klasa politike nuk është serioze, edhe nëse qytetarët nuk janë aq seriozë, vendi ka pasur fat gjeografik. Është edhe anëtar i NATO-s.

Dhe tani çfarë? Një vend anëtar i NATO-s që të dorëzohet turmave në shesh, vetëm sepse secili prej tyre e urren Edi Ramën?

Jo, bukurosha.

Duhet të bëni edhe një marrëveshje tjetër. Përveç urrejtjes ndaj Ramës, duhet të dëshmoni që mund të pajtoheni edhe njëri-tjetrin. T'i tregoni botës se, nëse merrni pushtetin, do ta bëni këtë dhe atë. Se keni program, kandidat, listë, adresë politike dhe alternativë qeverisëse.

Deri atëherë, do të vazhdoni të dilni në shesh, të hedhni gurë, duke pritur një gabim fatal të policisë, një viktimë, që pastaj të shkaktojë eskalamë më të madhe.

Ata në shesh vazhdimisht e krahasojnë Ramën me Vuçiqin.

Shumë mirë.

A mundeni, atëherë, të krahasni edhe veten me protestuesit serbë?

Pse nuk jeni në gjendje të bëni atë që bënë ata atje?

Protestuan gati dy vite. Pastaj ulen, diskutuan, bënë kompromise, krijuan një listë zgjedhore dhe dalën para qytetarëve me një alternativë.

Madje, disa parti opozitare heqën dorë nga garat e tyre për t'i mbështetur studentët. E kuptuan se, për ta mundur Vuçiqin, nuk mjafton urrejtja.

Duhet marrëveshja mes atyre që duan ta mundin.

Kjo është ajo që mungon në Tiranë.

Sepse, për ta rrëzuar një qeveri, nuk mjafton të jesh kundër saj.

Duhet të jesh i aftë të e zëvendësosh.