“Protestues ekstremistë” apo “polici represive”? Rusia mund t’i ushqejë të dyja narrativat, zbulohen postimet në rrjetet anonime

Një prej llogarive më të njohura të lidhura prej vitesh me rrjetin Anonymous, @YourAnonCentral, ka ngritur alarmin për mënyrën se si protestat e dhunshme në Francë mund të shfrytëzohen nga rrjetet e ndikimit rus për të thelluar përçarjet politike dhe për të minuar besimin te institucionet.

Në një postim të gjatë në X, llogaria paralajmëron se protestat mund të kenë shkaqe plotësisht legjitime, por kjo nuk përjashton mundësinë që shërbimet ruse të inteligjencës apo rrjetet propagandistike të lidhura me Kremlinin të përpiqen t’i shfrytëzojnë trazirat për qëllimet e tyre.

Sipas postimit, Rusia nuk ka nevojë të organizojë apo kontrollojë një protestë për të përfituar prej saj. Mjafton, sipas @YourAnonCentral, që të amplifikojë incidente të izoluara dhune, të shpërndajë pamje të përzgjedhura dhe të nxisë narrativa të kundërta që vënë protestuesit dhe Policinë kundër njëri-tjetrit.

“Shërbimet ruse të inteligjencës kanë një histori të dokumentuar të shfrytëzimit të trazirave civile për të destabilizuar qeveritë, thelluar ndarjet politike dhe minuar besimin e publikut te institucionet demokratike”, thuhet në postim.

Llogaria ndalet edhe te mundësia e provokimeve gjatë demonstratave të mëdha. Sipas saj, një incident i vetëm mund të shkaktojë një përplasje më të gjerë, të provokojë një reagim të fortë policor dhe të dobësojë mbështetjen publike për protesta që në pjesën më të madhe mund të jenë paqësore.

Një pjesë e rëndësishme e paralajmërimit lidhet me luftën e informacionit. @YourAnonCentral argumenton se rrjete të lidhura me Kremlinin mund ta paraqesin të njëjtin incident në dy mënyra krejt të kundërta: në një audiencë, protestuesit paraqiten si ekstremistë të dhunshëm; në një tjetër, Policia dhe qeveria paraqiten si autoritare dhe represive.

Postimi përmend në këtë kontekst edhe GRU-në, inteligjencën ushtarake ruse, si dhe rrjetet më të gjera të ndikimit të lidhura me Kremlinin. Megjithatë, llogaria bën një dallim të qartë mes mundësisë së ndërhyrjes dhe provave konkrete.

Postimi i plotë:

“Diçka që duhet mbajtur parasysh kur hasni online video virale nga trazirat në Francë. Sidomos kur ato shoqërohen me narrativa dhe pika diskutimi të së djathtës, siç po ndodh në X. Mbani shënim llogaritë që po e shtyjnë këtë fushatë, për t’i rishikuar më vonë.

Shërbimet ruse të inteligjencës kanë një histori të dokumentuar të shfrytëzimit të trazirave civile për të destabilizuar qeveritë, thelluar ndarjet politike dhe minuar besimin e publikut te institucionet demokratike.

Paralajmërimet për sulme të mundshme hibride ruse erdhën ditë dhe javë përpara protestave në Francë. Demonstratat e mëdha krijojnë mundësi për sabotim, provokime dhe forma të tjera ndërhyrjeje mes trazirave ekzistuese, duke ua bërë më të vështirë autoriteteve të dallojnë dhunën me motiv politik nga operacionet e koordinuara nga jashtë.

Trazirat dhe përplasjet e dhunshme mund të shfrytëzohen për të shtuar tensionet mes protestuesve dhe policisë. Një incident i vetëm i dhunshëm mund të shkaktojë një përballje më të gjerë, të provokojë një reagim të fortë të policisë dhe të dobësojë mbështetjen publike për demonstrata që përndryshe do të ishin paqësore. Operativët rusë nuk kanë nevojë ta kontrollojnë një lëvizje proteste për ta shfrytëzuar atë.

Rrjetet e ndikimit të lidhura me Kremlinin mund të qarkullojnë më pas pamje të përzgjedhura, pretendime mashtruese dhe rrëfime të fabrikuara për dhunën. I njëjti incident mund t’u paraqitet audiencave të ndryshme në mënyra kontradiktore: protestuesit portretizohen si ekstremistë të dhunshëm, ndërsa policia dhe zyrtarët qeveritarë akuzohen për represion autoritar. Të dyja narrativat nxisin armiqësi dhe mosbesim.

Këtu bëhen relevante GRU-ja dhe aparati më i gjerë rus i ndikimit. Inteligjenca ushtarake ruse është lidhur me sabotime dhe operacione të tjera të fshehta në Europë, ndërsa rrjete online të lidhura me Kremlinin kanë zhvilluar fushata të koordinuara për të manipuluar debatin politik. Ndërhyrja fizike dhe amplifikimi online mund të përforcojnë njëri-tjetrin, megjithëse nevojiten prova për të përcaktuar nëse ato janë të koordinuara në një incident konkret.

Koha kur jepen paralajmërimet përpara demonstratave të mëdha ka rëndësi, sepse autoritetet duhet të përgatiten për mundësinë e ndërhyrjes së qëllimshme pa i trajtuar protestuesit legjitimë si të dyshuar. Provokatorët mund të shfrytëzojnë rrugët e mbushura me njerëz, tensionet ekzistuese dhe praninë e një numri të madh policësh. Çdo dhunë që pason mund t’u atribuohet fillimisht protestuesve, pavarësisht se kush ishte përgjegjës.

Trazirat e zgjatura gjithashtu konsumojnë burimet e policisë, marrin vëmendjen e qeverisë dhe e zhvendosin debatin politik nga çështje të tjera, përfshirë mbështetjen ushtarake dhe diplomatike të Francës për Ukrainën.

Pamjet e automjeteve në flakë, përplasjeve në rrugë dhe infrastrukturës së dëmtuar mund të qarkullojnë ndërkombëtarisht për ta paraqitur Francën dhe aleatët e saj europianë si të paqëndrueshëm. Këto pamje janë veçanërisht të dobishme për propagandën ruse kur paraqiten pa kontekst ose kur incidente të izoluara shfaqen sikur përfaqësojnë të gjithë lëvizjen protestuese.

Rusia nuk ka nevojë t’i organizojë demonstratat për të përfituar prej tyre. Mund të shfrytëzojë pakënaqësitë legjitime, të amplifikojë dhunën e izoluar dhe të nxisë grupet kundërshtare të fajësojnë njëri-tjetrin.

Protestat në Francë mund të kenë shkaqe krejtësisht legjitime. Kjo nuk i pengon shërbimet ruse të inteligjencës që të tentojnë t’i shfrytëzojnë. Por paralajmërimet për sulme të mundshme hibride nuk janë, në vetvete, provë se operativë rusë kanë infiltruar demonstratat apo kanë shkaktuar incidente konkrete.”