Për të gjithë ata që “e duan Edi Ramën si Vuçiçin”

Mero Baze

Serbia ka humbur Vuçiqin. Kush fitoi, ende nuk është i qartë. Por mënyra si fituan, ajo na rrëfehet plotësisht.

Për 14 vjet, Beogradi luajti një lojë dyvjeçare të vështirë: një këmbë në Bruksel, tjetra në Moskë. Vetëm Vuçiçi mund të mbante këtë ekuilibër të çmuar, duke u shitur si garantues i integrimit evropian dhe, në të njëjtën kohë, si aleati i pandalshëm i Rusisë dhe Kinës.

Pastorë erdhi rënia. Nuk e çoi asnjë general, asnjë politikan i njohur. Mijëra studentë, bashkë me qytetarë të angazhuar, e detyruan opozitën e vjetër dhe të thatë të nënshkruajë nën emrin e tyre. Udhëheqësi i tyre? Një mjek province, i panjohur, i vogël, pa CV politik. Kjo modesti u bë armë.

Brenda fitorës sot rrijnë të gjithë: nacionalistët më të egër, konspiracionistët, ëndërrimtarët, gërmadhat e partive të rënuara. Por merita është tjetër: lëvizja i detyroi të gjithë të bashkohen nën një sigël të vetme. Ky është modeli. Si të rrëzosh populistin me votë pas gjysmë gjeneratë në pushtet.

Vuçiçi vetë i "edukoi" kundërshtarët e tij. Ata nuk djegën, nuk shkatërruan, nuk lincën. Dy vjetë të rradha duruan çdo manovër të pushtetit pa asnjë akt dhunash. Mesazhi: askush nuk reziston votës. Dhunës po, por ajo kthen vendin në fushë beteje për të mbrojtur vetëm parimin e pushtetit me zgjedhje.

**Përse Kosovës i duhet një fitor i keq**

Kosova sot ka një kryeministër të mbyllur, të izoluar nga Perëndimi, veçanërisht nga SHBA. Vetja shpresë: fitimtarët në Beograd të jenë më të këqij se Vuçiçi.

Vuçiçi ishte aktor i jashtëzakonshëm. E bëri Serbinë të dukej proevropiane, duke luajtur rol të prorusit të penduar me evropianët dhe të evropianit të penguar nga Brukseli me rusët. Ishte më i rrezikshëmi për shqiptarët sepse dinte të fliste me të dy palët.

"Më i keq" do të thotë: pasardhës të frymës fashiste të Millosheviçit, ithtarë të Rusisë. Njerëz që do ta dukësin Kurin si udhëheqës të mirë. Këta kanë mbeturina fashistoide por nuk kanë fuqinë e Millosheviçit. Kjo do të viktimizonte Kosovën dhe do të mbyllte syri për marrëvetë antiperëndimore të Kurit.

Por nëse Beogradi do të marrë një reformator properëndimor — si e dinë serbët kur u duket — atëherë Serbia bëhet problem i madh për Prishtinën. Me Kosovën aktuale, fitojmë vetëm kundër Serbisë proruse dhe fashistoide. Përballë një Serbie reformatore, Kosova e sotme mbetet në klasë. Kurti mund t'u tregojë pleqve përralla në oda, por nuk bind Evropën. Urat dhe detyra mbi Iber do t'i shohin.

**Modeli për opozitën shqiptare**

Opozita shqiptare ka ç'mësojë. Si merret pushteti me vota. Si shkrihet e vjetra nën sigël studentore. Si ngrihet besimi larg dhunës, djegies, shkatërrimi.

Për të fituar me votë, duhet të krijosh frymë fitoreje. Kundër frymës, nuk reziston asnjë: as Kodi Zgjedhor, as listat, as emrat, as paratë. Hungaria dhe Serbia e provuan: madje në kulmin e suksesit ekonomik ose të mbështetjes ndërkombëtare, një klasë politike rrëzohet kur krijohet frymë kundër saj.

Një shembull thjeshtë për të kuptuar:

Lëvizje studente për të rrëzuar Ramën me Berishën në krye? Sikur Millosheviçi të jetë gjallë dhe studentët serbë ta vendosin atë në krye të listës.

Lëvizje që thyen banka, dyqane, institucione? Sikur Arkani të kërcënonte: "O me mua, o ju vrava". Pastaj Ceca, gruaja e tij, të bëhet blogere e revolucionit.

Lëvizje me konspiracionistë, antisemistë, antisoroistë në krye? Sikur Vuçiçi të kishte frikë se do ta rrëzonte ajo gruaja lezbike që e bëri president.

Prandaj gëzohemi me fitoren serbe dhe mësojmë.

Rama ngjan Vuçiçin jo vetëm për lartësi dhe basketboll, por për se të dy kanë qëndruar me votë pasi kanë pasur një opozitë të ngjashme.

Opozita serbe ia dori duart studentëve dhe fitoi. Do të ndërtojnë Serbi më të mirë apo më të keqe? Nuk është problemi ynë. Ne duhet të shikojmë vetëm si fitohet.

Ç'po ndodh në Tiranë është manual i humbjes.

Nuk mjafton të thuash: "E duam Ramën si Vuçiçin". Duhet të thotë dikush: "E duam lëvizjen studentore si në Serbi".

Nëse e doni fituese.

Kështu, nën urdhrat e Berishës, është pikërisht siç i duhet Ramës.