Në Serbi fitoi rezistenca, jo molotovi!

Në një shtet ku studentët kanë mbajtur borën e kohës për dy vjet, rezistenca ka mbetur një lëvizje e qartë – jo një grumbull masash me molotova. Kjo është dallimi i thelluar midis një lëvizjeje që ndëdrej me qëllim, dhe një lëvizjeje që ka humbur identitetin e saj në kohën e përplasjes së pafund.

Në fillim të 2024, pas vrasjeve të 16 studentëve në hekurudhën e Novi Sadit, lëvizja studentore në Serbi u ngrit me një synim të qartë: të heqë një qeveri të lidhur me Moskën. Jo për të shkatërrruar qytetet, por për të hapur rrugën për një sistem më të drejtë. Ata nuk vendosën tatuza, as maska, as gjak mbi gjak. Ata u dhanë zë, figurë, dhe një alternativë.

Kur në 2025 një grup anarkistësh me maska tentuan të përdorë molotovit për të shkatërrruar lëvizjen, studentët respktuan kohën duke distancuar vetë. Revolucioni i tyre ishte paqësor, me çdo kusht. Ata nuk lejuan që elementët e jashtëm të përdorën energjinë e tyre për çfarëdo qëllimi tjetër.

Në Shqipëri, lëvizja “Flamingo” filloi si një ëndërr, por shpejët në mikrofonin e parë që i hëngri kokën. Ata mbetën në rrugë, por pa drejtim, pa strukturë. Kur u kthye në një luftë guerrilase, askush nuk u distancua. Pseudo-intelektualët mbështetën, pa pyetë të vërtetën.

Në Serbi, akademikët kanë ushtruar presion të qartë nga vit në vit. Ata nuk janë pjesë e “trustit” që përfiton në qetësi. Ata e dinë se si të ruajnë integritetin e tyre, edhe kur politikanët e bëjnë kohën e tyre në emisionet televizive më të ndyra.

Ndryshmëria është e thella: në Serbi, grupi “Lista e Studentëve” i udhëheq një mjek i cili është nacionalist në formim, por e mbështet integrimin evropian. Në Shqipëri, opozita e Sali Berishës është një lëvizje tribale, e korruptuar, që kërkon të vjedhë zemërimin popullor për interesa personale.

Në Serbi, të gjitha forcat kanë bashkuar në “Listë”, qartë për të ardhmen. Homologët e “gogolit” janë zhdukur. Në Shqipëri, beteja në rrugë po i jep një forcë politike regresive, që ka vrarë njerëz në bulevard. Kjo nuk është opozitë – kjo është një lëvizje pa mbështetje.

Kjo nuk është një histori për të bërë paralele. Kjo është një lakmi për të mësuar. Në Serbi fitoi rezistenca – jo molotova. Në Shqipëri, fatkeqësisht, flaka e përhapur mund të djegë një popull të tërë.

Rruga për të mundur establishmentin është kapitull i ri – por duhet të kemi qartë: rezistenca e dijeve, jo rezistenca e gjakut. Nëse ne duam të jemi si Serbët, duam të jemi si ata – të punojmë për një të ardhme, jo për një të kaluar.

Në Serbi, fitoi e ardhmja. Në Shqipëri, fatkeqësisht, flaka e përhapur mund të djegë një popull të tërë. Të mësojmë nga ata, jo të bëjmë paralele që do të na binjë mbi kokë.

Në Sërbi fitoi rezistenca, jo molotova!