ABC24.al është gazeta dixhitale shqiptare që ofron lajme të besueshme, analiza të thelluara dhe reportazhe ekskluzive 24 orë në ditë.
Ka dy gënjeshtra të mëdha që po përpiqen të përhapen rreth protestave tashmë të degraduara në Tiranë. Gënjeshtra e parë

Ka dy gënjeshtra të mëdha. Ato përpiqen të përhapen rreth protestave tashmë të degraduara në Tiranë.
Gënjeshtra e parë: protestat në fillim ishin paqësore. Gënjeshtra e dytë: dhuna fizike e vjeshtës u provokua në mes të muajit tetor. Ajo ishte pasojë e injorimit të protestave paqësore.
Gënjeshtra e parë është më e rrezikshme. Ajo përpiqet të maskojë filozofinë e dhunës. Mbi atë filozofi u ndërtua protesta nga ideatorët, ideologët dhe mbështetësit e saj publikë.
Niveli më i lartë i dhunës ndaj shoqërisë shqiptare u shfaq në protestat e qershorit dhe korrikut. Pikërisht ajo dhunë i zvogëloi dhe i degradoi ato.
Dhuna e një proteste nuk është vetëm thyerja e xhamave. Nuk është vetëm djegia e bankave apo e dyqaneve të celularëve.
Dhuna që një protestë ushtron mbi shoqërinë është përpjekja për t’iu imponuar asaj. Përmes linçimit të atyre që janë kundër. Përmes diskreditimit të tyre publik. Përmes fushatave për shkatërrimin e biznesit dhe të reputacionit profesional të njerëzve publikë. Përmes listave në formë fletërrufesh që ngjiteshin nëpër pemët e Tiranës. Këto listat u drejtuan kundër artistëve, gazetarëve dhe personaliteteve publike që nuk i bashkoheshin protestës.
Ky lloj fashizmi udhëhiqej nga emra konkretë. Në krye të tyre ishte, pa dyshim, Fatos Lubonja. Bashkë me Gjergj Erebarën, Andi Bushatin dhe Ermal Hasimen. Bashkë me një garniturë dështakësh të mënjanuar nga shoqëria. Ata mendonin se tani po i imponoheshin asaj në emër të popullit. Shumica e tyre e provonin për herë të parë këtë adrenalinë. Lubonja e kishte për herë të dytë. Ai ka bërë të njëjtën gjë edhe në vitin 1997.
Njësoj si pas vitit 1997, edhe tani ai përpiqet t’i lajë duart nga përgjegjësia. Ia faton të ashtuquajturit „fashizëm“ brenda protestës.
Çfarë është fashizmi i protestës? Si ilustrohet ai përmes deklaratave të drejtuesve dhe mbështetësve të saj?
Tipari i parë fashist i protestës: qeveria dhe kryeministri Edi Rama nuk u shënjestruan si rivalë apo kundërshtarë politikë. U shënjestruan si armiq të kombit. Është pikërisht ajo që bën fashizmi. Ai synon ta eliminojë kundërshtarin. Jo ta mundë atë me zgjedhje apo me forma të tjera demokratike e legjitime.
Edi Rama u etiketua si „çifut“. U paraqit si njeriu që po ua shiste Shqipërinë Trumpit dhe hebrenjve. Qëllimi: të shfarosë vendin. Fatos Lubonja i dëgjonte me buzëqeshje këto thirrje të shpifura. Mbante një flamingo rozë në dorë. Ishte i kënaqur që më në fund i kishte ardhur dita të „pushkatonte“ edhe ai.
Elementi i dytë i fashizmit në protesta: dhuna publike, fjalori i rrjeteve sociale dhe linçimi publik. Këto u trajtuan nga drejtuesit e tyre si instrumente të pranueshme. Qëllimi: të imponojnë vullnetin politik. Të frikësojnë kundërshtarët. Të shkatërrojnë rendin ekzistues.
Dhjetëra fletërrufe publike u ngjitën kundër gazetarëve. Portretet e tyre tundeshin në protesta. U paraqitën nga njerëz të paguar prej organizatorëve. Gazetarë të frikësuar më kanë kërkuar të heq edhe lajme. Lajmet ishin për keqtrajtimin e tyre në protesta. Ndiheshin të rrezikuar.
Dhjetëra artistë panë fotografitë e tyre të ngulura me gozhdë. Ishtë në pemët e bulevardit. U paraqitën si armiq që duheshin bojkotuar dhe izoluar. Vetëm sepse nuk kishin ardhur në protestë.
Nuk gjeni asnjë deklaratë të Gjergj Erebarës. As të Andi Bushatit. As të Ermal Hasimjas që të distancohet shprehimisht. Distancimi duhej të jetë nga linçimi publik i gazetarëve dhe figurave të tjera që nuk iu bashkuan protestës.
Një hordhi grash të mbuluara me shami. Fëmijë të indoktrinuar në xhamitë e Shkupit. Militantë të Albin Kurtit. Të gjithë këta vërshuan në tribunën e protestës në Tiranë.
Ishte një lloj xhihadi i udhëhequr nga ideologë të islamit politik si Abdilaqim Mehmeti. Ai kishte përfituar për 20 vjet nga Sorosi në Maqedoni. Tani zbulonte se Edi Rama po ua shiste atdheun „jahudive“. Duhej të vinte Abdilaqimi për ta shpëtuar.
Shëtiste bashkë me Fatos Lubonjën në bulevard. Qëllimi: të demonstronte fuqinë e isalmit politik si fashizmi i ri.
Ashtu si fashizmi përdor sistematikisht propagandën, mitet historike, emocionet kolektive dhe demonizimin e kundërshtarëve për të mobilizuar masat, edhe shtabi i protestës përdorte këngën e një filmi për Luftën e Vlorës. Qëllimi: të tregojë se Edi Rama po shiste Shqipëria. Por as atë këngë nuk dinin ta këndonin.
Në tekstin e saj thuhet: „Dhe në ikshim, o dhe mos u kthefshim, ne do të rrojmë se rron liria.“ Ata e këndonin: „Dhe në ikshim, o dhe ne u kthefshim…“
Pra, donin të ishin edhe heronj. Por edhe të mbeteshin gjallë pas luftës. Që ta shijonin historinë e tyre.
Heronjtë e Luftës së Vlorës nuk i kanë parë lapidarët e ngritur për ta. Këta të flamingove duan edhe lapidarë. Duan edhe t’i shikojnë vetë.
Parulla „Shqipëria e shqiptarëve“ u mori nga slogani i Ballit Kombëtar gjatë luftës. Përveçse është nxjerrë nga konteksti. Balli Kombëtar e përdorte kundër komunistëve. Ata pretendonin se kishin si padronë Mugoshën dhe Popoviçin. Sot është parulla më antishqiptare e mundshme.
Ajo drejtohet kundër gjithë faktorit shqiptar në Ballkan. Kushti: nëse vendet tona fqinje e përvetësojnë nga flamingot tanë fashistë.
Sipas kësaj parulle, Abdilaqim Mehmeti nuk është më shtetas i Maqedonisë së Veriut. Sepse ajo duhet të jetë vetëm e maqedonasve. Mund ta pranojë Bosnja. Arsyeja: ai është gjysmë boshnjak. Ose Shqipëria. Arsyeja: është një e katërta shqiptar.
Ashtu si fashizmi synon të nënshtrojë median, arsimin, kulturën, biznesin dhe ekonominë në tërësi, edhe flamingot u përfshinë në korrik. Bënë një nga fushatat më antishqiptare të historisë së fundit. Bënë thirrje për ta hedhur në erë industrinë e turizmit. Përmes vlerësimeve negative ndaj hoteleve shqiptare dhe gënjeshtrave për standardet e tyre.
Në krye të kësaj fushate qendrohen Gjergj Erebara, Ermal Hasimja, Andi Bushati, Fatos Lubonja dhe ideatorë të tjerë të protestës. Ata i dolën zot fushatës si një gjest patriotik. Siç bëjnë usht
Shkruar nga
Redaksia ABC24
Artikujt e firmosur "Redaksia ABC24" përgatiten nga desku qendror i lajmeve — ekipi që mbulon lajmet 24 orë në 7 ditë. Sinjalet e lexuesve, lajmet e minutës së fundit dhe kërkesat për korrigjim kalojnë të gjitha nga kjo tryezë redaksie, ku çdo tekst rishikohet kolektivisht para publikimit.
Diskutimi
Komentet miratohen nga redaksia para se të shfaqen.