Erion Veliaj, kundërshtar i pushtetit, por i burgosur i shtetit

Titulli: Erion Veliaj, kundërshtar i pushtetit, por i burgosur i shtetit

Artikulli për rishkrim: Nga Mero Baze

Socialistët duhet të ndajnë sjelljen politike nga shënditja e burgosurit Erion Veliaj. Ai ka probleme shëndetësore dhe familjare, gjatëzakta që duhen trajtuar me përparësi.

Veliaj është një kundërshtar politik i kryeministrit Edi Rama. Nga ana tjetër, është një burgus që ka nevoja shumë të mëdha. Komplottet e tij bëhen e domosdoshme që të trajtohen në mënyrë njerëzore.

Si kritik i kryeministrit, ai nuk flet me kod ose me simbolike. Ai nga të mllefosurit brenda partisë, përveç se shpjegohet me deklarata të qarta. Ai funksionon si opozitor i pushtetit të tij, me kërkesa zyrtare.

Brenda dy ditësh, ajo ka bërë dy kërkesa. Ata janë dy kërkesa zyrtare. Kështu krijoi një detyrë për të marrë pjesë në Asamblinë e Partisë Socialiste. Ky është një kërkesë që i duhet drejtuar SPAK-ut që ta lërë të lirë. Dhe kështu krijoi një kërkesë për hetim parlamentar lidhur me vizitën në qeli nga ministri Toni Gogu.

Nga këto raste, nevoja politikore e socialistëve është të ndihen e vështira për të mbështetur këtij burgos. Ata duhet të ndajnë qëndrimet politike nga shënditja njerëzore. Ata nënkuptojnë se kërkesat e Veliajt për komisione heterogjene mund të refuzohen. Por kërkesat që i jepin për ta nxjerrë nga burgu që të marrë pjesë në mbledhjen e Asamblesë kanë një kuptim tjetër. Nëse ai do të ishte i lirë, nuk do të kishte nevojë për leje. Por leja për të dalë nga burgu jep SPAK-ut, jo Partinë Socialiste.

Pikërisht sepse Veliaj është një kundërshtar politik i Edi Ramës dhe i pushtetit të Partisë Socialiste, duhet të dëgjohet si burgus për nevojat e tij urgjente. Ai ka së paku dhjetë ditë ankuq. Ankohet se këmba e tij e thyer është ngjitur keq. Ai ka nevojë për ndërhyrje kirurgjikale urgjente. Rrizikon shëndetin e tij. Operacioni duhet të kryhet në një sallë kirurgjikale në Tiranë. Kjo kërkesë nuk është nga truka burgosurit që e dërgojnë te spitalin. Është një kërkesë për t’ia rithyer këmbën përmes ndërhyrjes së mjekut dhe për ta ngjitur atë siç duhet.

Duke qenë një kritik i ashpër i pushtetit të PS-së për çështje politike, për të cilat ai bën llogaritë e tij politike, këto kërkesa njerëzore për shëndetin e tij duhet të plotësohen me përparësi. Më pas, kur marrin ngarkesën e një hakmarrjeje politike, kjo duhet të mos injorohen. Sanioniq, kujdesi shëndetësor ka një vepër tjetër. Por më pas, gjithçka marre si një hakmarrje politike.

Kjo hakmarrje të drejtoreshës së Burgjeve ndaj tij për të avancuar në karrierë nuk është në të njëjtën gjatësi valve me nevoja e PS-së për t’u sjellë me Veliajn edhe si kundërshtar politik. Ajo do të plotësojë kërkesat politike. Por jo me burgon një shëndetëses më shumë sesa të motodhënuar. Fakti që kërkesat të vazhdueshme për kujdes shëndetësor të specializuar po injorohen, ndërkohë që kjo mund t’i shkaktojë probleme të rënda shëndetësore, bëhet edhe më e rëndë kur është në lidhje me betejat e tij politike.

Si politikan, socialistët mund të bëjnë çfarë të duan me Erion Veliajn. Kur hyn në luftë, secili bën llogaritë e veta. Por si i burgosur, Veliaj është në duarat e shtetit shqiptar, jo në duarat e pushtetit. Pra, duhet të respektohet deri në fund. Madje edhe pak më shumë, sepse i bën një vepër politike.

Sjellja e tij urgjente në një spital në Tiranë dhe më pas transferimi në burgun e Durrësit, për të qenë pranë dy fëmijëve të tij të vegjël, është një kërkesë njerëzore. Ajo largon shijen e hidhur që lë sjellja politike ndaj tij. Ajo raporton shëndanje për sjelljen e tij nga kundërshtar politik.

Me kundërshtarin politik Erion Veliaj dhe kërkesat e tij politike, të dyja mund t’i shenjinë si të kenë dëshirë dhe si t’i bëhen më mirë. Por me të burgosurin Veliaj duhet t’i shenjin në mënyrën më njerëzore të mundshme. Më shumë sesa Veliaj, i bëjnë nder vetes. Nëse e kanë ende këtë objektiv.