Ballistët kapin rob partizanin në bulevardin e Musolinit, Tiranë

Tiranë — Në bulevardin që i mbetet emri fashizmit, të shtuna u zhvillua një skenë që duket të dalë drejtpërdrejt nga librët e historisë. Ballistët kapën rob një njeri të shënuar si "partizan" para selisë së qeverisë. Armë zjarri të ndryshme u ngritën në ajër. "Mbylleni, mbylleni! Kështu, të vdekur në shkallë si mish", u dëgjuan fjalët midis zjarrit, ndërsa tjetri kërkonte vetëm dialog.

Djali 28-vjeçar nga randat e ballistëve u godit nga një plumë gome — muniicion që nuk shërbeu në Luftën e Dytë Botërore. Shokët e lanë atje, por "partizanët" e morën dhe e transportuan në Itali. Nga spitali, vëllai Emiljani tha se syri po përmirësohej. Falënderoi ata që e kishin shpëtuar. Më vonë mund të lindë një këngë: "Faleminderit që më dhatë dritën e syrit".

Më parë u godit një policiane e re. Ballistët i prenë gishtat e dorës. Paqe nuk ekziston poshtë hijes së selisë, anës me anë bulevardit që ndërtohet në kohën e Musolinit.

Me pakësirën e armëve molotov, dikush u kujtua një varr. Hynë të zhvarrojnë pllakën me emrin e Ziver Veizit. Ajo derdhi gjakun atje, 21 janar 2011. E vrau një qeveri e dhunshme. Pllaka u vendos si garanci: më tepër vrasje "partizanë e ballistë". Kadare kishte shkruar: "Që të të shkulin ty, duhet të shkulin malet / të ngrenë nga varret e të rivrasin të rënët".

Tirana nuk u shkatërrua nga fashizmi dhe nazizmi. Fat të ngjashëm patën Franca, Italia, Portugalia, Greqia. Parisin e falë Hitleri. Në Limozh, kështjella e Bashkisë nga 1883, me arkitekturë neo-Rilindase, nuk u dogji kurrë — derisa një 17-vjeçar e dogji para një jave. Ashtu edhe këta të dhunshëm në Tiranë.

Shoqëria ka hyrë në ekran bardhë e zi. Kush me të mirën, kush kundër. Partizanët marrin drejtimin e Evropës, si në Aleancën Antifashiste. Evropa vetë ndahet në dy ngjyra. Shqipëria do të jetë pjesë e BE sa më shpejt, veçanërisht pas këtij luftë absurde.

Ekziston një kakofoni. Ballistët kërkojnë rrënjë mbrapa perdës së kohës, me mbështetjen e Antifës. Tjetrat tentojnë të tërheqin ardhmërinë. Po luhet loja e 1945-së: fitimtarë partizanë kundër ballistëve dhe kolaboracionistëve. Pse nuk e lëmë të keqen? E ngjisim me zamkë në valixhet e humbësve.

Tani "ballistë" nuk janë vetëm ata. Janë çdo pengesë në rrugën e kohës. Kush tenton të kthehet mbrapa, vret apo vjedh. Duhej të ndaheshin nga ajo fatkeqësi.

Edhe sikur kjo "Lëvizje" të fitojë, më shumë se gjysma do të gjymtohej në shkallë si zhele.