Baba Vanga kishte rregulla për pasurinë, një gjë nuk bëhet kurrë në mbrëmje

Ritet e Baba Vangës për paranë: veprimi i ndaluar pas muzgut

Tregimet për pasurimin e shpejtë zgjojnë kureshtje kudo. Pak emra ngjallin aq debate sa ai i Baba Vangës.

Ajo u bë e njohur për parashikimet që komentohen edhe në ditët tona. Krahas tyre, qarkullojnë edhe udhëzime që i njihen për rutinën, arredimin e banesës dhe mënyrën e të menduarit. Sipas ndjekësve të këtyre besimeve, këto detaje të vogla lidhen me ekuilibrin dhe gjendjen financiare.

E mbiquajtur “Nostradamusi i Ballkanit”, profeteshë bullgare ka qenë shpesh në qendër të kronikave për ngjarje të mëdha globale. Më pak dihet interesi i saj për përditshmërinë njerëzore.

Sipas saj, fati nuk formohet vetëm nga ngjarjet e mëdha. Zgjedhjet e thjeshta, të përsëritura çdo ditë, lënë gjurmë. Qofshin këto rite pranuar apo jo, ato që i atribuohen asaj ndërthurin zakonin popullor, ndjesinë dhe urtësinë e trashëguar. Shumë njerëz i zbatojnë ende.

Shtëpia si burim i mirëqenies

Në mësimet që i vishen, banesa shihet më shumë se mure. Ajo “kujton” gjendjen e atyre që jetojnë brenda.

Pisllëku, grumbullimi i sendeve pa nevojë dhe objektet e dëmtuara, sipas këtij këndvështrimi, pengojnë qarkullimin e mbarë. Kur kjo rrjedhë bllokohet, edhe paraja e shansi vështirësohen.

Ndaj këshillohej kujdes i vazhdueshëm. Pastrim i shpeshtë, ajrim i dhomave dhe largim i gjithçkaje të tepërt a të prishur. Mesazhi ishte i qartë.

Vëmendje e veçantë kërkohej për këndin ku ruheshin lekët. Ai duhej mbajtur i pastër dhe i sistemuar.

Shenjat për mbrojtje dhe mbarësi

Ndër praktikat më të përfolura përmendet shelgu. Degë të tij, të vendosura kryq mbi hyrjen kryesore, shërbenin si mburojë ndaj ndikimeve të këqija.

Buka zinte një vend të veçantë. Shikohej si shenjë bollëku.

Hedhja e saj poshtë cilësohej ogur i keq. Ndarja me të tjerët apo dhënia e tepricave për kafshët vlerësohej si falënderim dhe mënyrë për të ruajtur harmoninë.

Si duhej trajtuar paraja

Sipas këtyre rrëfimeve, sjellja me paranë tregonte rregullin e brendshëm të njeriut.

Kartëmonedhat duhej të ruheshin me kujdes, të palosura drejt dhe kurrsesi të shtypura a të zhubrosura.

Portofoli bosh shihej si shenjë e pafavorshme. Prandaj këshilla ishte që brenda tij të mbahej gjithmonë diçka, qoftë edhe një monedhë e vetme.

Kishte edhe dy ndalesa për orët e vona. Nuk jepeshin borxhe dhe nuk numëroheshin para në mbrëmje. Po ashtu, pas perëndimit të diellit shmangej kalimi i tyre drejtpërdrejt nga dora në dorë.

Këndi i begatisë dhe fuqia e natyrës

Për të ftuar bollëkun, këshillohej një hapësirë e posaçme në banesë. Një lloj “qoshe pasurie”.

Atje vendoseshin shenja mbarësie, kursime apo sende me shkëlqim të artë, sipas të njëjtit besim.

Natyra kishte rol më vete. Borziloku dhe dafina përmenden si bimë që sjellin frymë të mirë në shtëpi, në traditën popullore.

Në periudha vështirësie ekonomike përmendeshin gjeste simbolike. Mbajtja e një monedhe argjendi apo futja e elementeve natyrore në ambientet e brendshme. Kjo nuk lejohej të mungonte.

Veprimet që “largojnë” fatin

Paralajmërimi më i fortë lidhej me sendet e thyera. Përdorimi i enëve të krisura dhe mbajtja e pasqyrave të plasaritura shiheshin si thirrje për ters.

Në të njëjtën listë futeshin ulja mbi tryezë dhe vendosja e çelësave mbi të. Të gjitha këto, sipas saj, mund ta “largojnë” lumturinë nga familja.

Kujdes kërkohej edhe me fjalët. Të mburresh tepër për gëzimet personale shihej si gabim. Ekspozimi i tepërt, besohej se zgjonte smirë dhe prishte qetësinë.

Edhe pse mbeten pjesë e folklorit dhe bindjeve personale të parashikueses së famshme, këto rregulla frymëzojnë ende shumë lexues. Disa i shohin si mënyrë për të vënë rregull në shtëpi, në shprehi dhe në jetën e përditshme.